Φοβάμαι

Που και που φοβάμαι.
Όχι κανονικό φόβο, σαν αυτόν για το ύψος ή το σκοτάδι.
Φόβο παράλογο, απόκοσμο.
Φόβο πως δε νιώθω. Πως δεν αισθάνομαι.
Πως θα μπορούσα να κάνω το μεγαλύτερο κακό
και να μη νιώσω τίποτα μετά, σαν να είναι απλά Σάββατο.
Και ξέρεις κάτι; Ξέρω πως εσύ, για μένα, το πιστεύεις.
Το πρόβλημά μου δεν είναι αυτό.
Είναι πως αν είμαι αυτό που φοβάμαι...
Τι φοβάμαι τελικά;